Krioterapia

Czyli leczenie zimnem

Krioterapia miejscowa

Polega na przyłożeniu do miejsca zmienionego chorobowo bardzo niskiej temperatury. Zabieg taki powtarza się w jednym cyklu kilkakrotnie, co doprowadza do zamarzania zawartości komórek, pękania błon biologicznych i w konsekwencji destrukcji tkanki. Krioterapia ogólna polega na poddaniu całego ciała przez krótki czas ok. 3 minut, również niskich temperatur sięgających nawet -160°C.

Krioterapia ogólna

Dostarcza organizmowi stresu fizjologicznego. Tak niskie temperatury wywołują natychmiastową reakcję obronną organizmu. W początkowej fazie powodując skurcz naczyń krwionośnych i mięśni, spowolnienie przepływu krwi i przemiany materii, po czym organizm, broniąc się przed zimnem, gwałtownie rozszerza naczynia krwionośne i zwiększa przepływ krwi. Skutkiem takiej reakcji organizmu jest zwiększony dopływ do komórek składników odżywczych i tlenu, a także substancji przeciwzapalnych. W rezultacie zmniejszeniu ulega ból, stan zapalny, szybciej regenerują się uszkodzone tkanki. Mięśnie ulegają rozluźnieniu, przyspiesza się przemiana materii, a układ odpornościowy pracuje na wysokich obrotach.

Krioterapia

Wykorzystywana jest głównie w leczeniu schorzeń narządu ruchu – RZS (reumatoidalnego zapalenia stawów) oraz chorób zwyrodnieniowych stawów. Zastosowanie terapii zimnem likwiduje obrzęki i uelastycznia mięśnie, co bardzo ułatwia rehabilitację. Udowodniono naukowo, iż tak niska temperatura przyspiesza regenerację tkanek. Terapia zimnem wykorzystywana jest również w przypadku urazów – nadwerężenia mięśni i więzadeł, czy zapalenia ścięgien. Krioterapia ma jednak działanie znacznie szersze. Pozwala wzmocnić kości i mięśnie, przynosi ulgę przy chorobach neurologicznych i co najważniejsze zwiększa odporność. Pacjent, poddany zabiegowi krioterapii odczuwa przez kilkanaście sekund paradoksalnie ciepło, co jest skutkiem skurczu naczyń. Potem następuje szybkie rozszerzenie naczyń krwionośnych (może osiągnąć nawet czterokrotnie większą wartość niż przed zabiegiem) i przyspieszenie przepływu krwi, utrzymujące się przez 3-4 godziny. Przekrwienie jest tym większe, im znaczniejsze było oziębienie. Kilkugodzinne przekrwienie w obrębie tkanek sprzyja nie tylko lepszej przemianie materii, ale i eliminacji nagromadzonych tam szkodliwych produktów przemiany materii. Po kilku godzinach zmniejszają się obrzęki chłodzonych tkanek, poprawia się też przepływ i oczyszczanie chłonki w układzie limfatycznym.